De Koningin in Eede

Koningin-terugIn het geheim landde koningin Wilhelmina op 12 maart 1945 vanuit Engeland in Brussel. De volgende dag ging zij per auto naar Nederland. Bij het totaal van de kaart geveegde Zeeuws-Vlaamse grensdorp Eede zette zij om12.29 uur voor het eerst in bijna vijf jaar weer voet op Nederlandse bodem. De landsgrens tussen België en Nederland was voor dat moment provisorisch met een meelstreep gemarkeerd.
Zelfs aan de overkant van de oceaan bleef het bezoek niet onopgemerkt. The New York Time berichtte: 'Koningin Wilhelmina is na vier jaar en tien maanden ballingschap in Engeland teruggekeerd op haar geboortegrond voor een kort maar diep ontroerend bezoek aan haar eigen mensen. De Amerikaanse president Roosevelt schreef die dag aan Wilhelmina dat hij wenste dat hij bij deze gelegenheid aanwezig had kunnen zijn. De rondreis bracht de koningin op de eerste dag in Aardenburg, Sluis, Oostburg, Schoondijke, Breskens, IJzendijke, Philippine en Sluiskil. Haar bezoek werd om veiligheidsredenen slechts kort van tevoren aangekondigd. Toch was in alle dorpen veel volk op de been. Bij haar aankomst werd vrijwel overal spontaan het Wilhelmus ingezet. De koningin toonde zich ontzet over de enorme oorlogsschade, en was geroerd door de veerkrachtige houding van de bevolking. Zij schreef later in haar memoires: 'Overal waar ik kwam, dezelfde aandoening en geestdrift. Overal bloemen, geschenken en attenties van allerlei aard.'
De volgende dag deed ze Oost-Zeeuws-Vlaanderen aan, waarbij haar opviel dat dit gebied lang niet zo zwaar was getroffen als het westelijk deel. Aan de Westsluis van Terneuzen, waar op Dolle Dinsdag vijf medewerkers van Rijkswaterstaat waren geëxecuteerd, deed zich een ontroerend moment voor. Koningin Wilhelmina sprak met nabestaanden, speldde haar rozet af en legde die op een basaltblok. Iedereen nam vervolgens twee minuten stilte in acht, waarna de koningin de burgemeester verzocht ervoor zorg te dragen dat hier een monument zou komen. Dezelfde dag deed de koningin tenslotte nog Zaamslag, Axel en Hulst aan.
Bron: De slag om de Schelde 1944


Lees meer...

Oranjes terug in Nederland

Wilh 1944Koningin Wilhelmina staat begin 1945 te trappelen om naar Nederland terug te keren. Ze wil aan de slag om een nieuw Nederland te scheppen. Een Nederland van verzetshelden en Engelandvaarders. Haar eerste bezoek aan het bevrijde Nederland heeft plaats op 13 maart 1945. Die dag stapt zij om een minuut voor halfeen de Belgisch-Nederlandse grens over in Eede, bij Aardenburg in Zeeuws-Vlaanderen. Het is een sobere rentrée.
Zondag 18 maart woont zij een dienst bij in de Grote Kerk van Breda. De kerk is helemaal vol met evacués uit Zeeland, velen van hen in klederdracht. Tien dagen lang toert de koningin door Zuid-Nederland. Ze ontmoet veel mensen die het land willen vernieuwen.

Lees meer...

Ik zag de koningin ....

Ik zag koningin Wilhelmina terugkeren in Nederland
René Martens, Eede - Zeeland

"De Canadezen hebben Draaibrug en Eede bevrijd. Twee mannen uit Draaibrug, Vincent Naessens en Jopie Commelin, zijn de Canadese militairen in Aardenburg gaan waarschuwen dat de Duitsers vertrokken waren. Na de bevrijding in september 1944 konden we niet terug naar huis. Alles was kapot. We hebben toen negen maanden bij een broer van mijn vader in Maldegem, net over de grens in België, gewoond. Heel Maldegem zat vol met Nederlandse vluchtelingen. De school hield daarom een ochtend- en een middagklas. Ik kreeg schurft. Ik had heimwee naar ons huis. Elke middag liep ik de vijf kilometer naar Eede, waar ik in een zelf gemetseld hutje in de tuin mijn brood opat. Het gelukkigste moment van mijn jeugd was dat de werklui stellingen opbouwden om ons huis te repareren. Je had vlak na de oorlog niets. Sommige slimmeriken hadden hun zilvergeld begraven, maar mijn vader niet. Ik heb maanden op te kleine schoenen gelopen. Mensen verdienden bij door tabak en boter naar België te smokkelen. Dat was in de grensstreek de gewoonste zaak van de wereld."

Lees meer...